İstanbul
Açık
16°
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce

Sözcü'ye kayyum, adalete sınav!

Sözcü'ye kayyum, adalete sınav!

Bir televizyon patronunun hakkında yakalama kararı bulunması da sorgulanmalıdır, bir televizyona kayyum atanması da! Gazetecilik, işimize gelen hukuksuzluğa susup işimize gelmeyene bağırmak değildir. Sözcü TV meselesinde ne patrona dokunulmazlık tanırım ne de basın özgürlüğünü siyasi hesaplara kurban ederim. Çünkü hukuk herkese lazımdır!

Türkiye'de tuhaf bir düzen oluştu.
Herkes adalet istiyor.
Ama kendisi için!
Herkes hukuk diyor.
Ama kendi mahallesine uygulanınca!
Herkes basın özgürlüğünden söz ediyor.
Ama yalnızca kendi sesini duyurabilen gazeteler ve televizyonlar için!
İşte benim asıl itirazım bu ikiyüzlülüğe.
Sözcü TV meselesi de tam olarak bu nedenle yalnızca bir televizyonun, bir patronun veya bir soruşturmanın meselesi değildir.
Bu mesele, Türkiye'de hukukun, gazeteciliğin ve vicdanın ne kadar tutarlı olduğunun sınavıdır.

GAZETECİLİK PATRON KORUMA MESLEĞİ DEĞİLDİR!

Önce şunu açıkça söyleyelim.
Bir televizyonun sahibi olmak, bir gazeteyi yönetmek, milyonlarca insana ulaşmak kimseye hukuki ayrıcalık sağlamaz.
Hakkınızda ciddi suç iddiaları varsa çıkarsınız, hukukun önünde hesabınızı verirsiniz.
İddialara cevap verirsiniz.
Delillerinizi ortaya koyarsınız.
Savunmanızı yaparsınız.
Ve bağımsız yargı kararını verir.
Bu kadar!
Ama bizde ne oluyor?
Medya patronu muhalifse bazıları onu peşinen masum ilan ediyor.
İktidara yakınsa bazıları peşinen suçlu görüyor.
Tam tersi de geçerli.
Oysa hukuk siyasi kimliğe göre işlemez.
İşlememelidir!
Bir televizyonun sahibi olmak, yargı karşısında dokunulmazlık zırhı değildir.
Ancak hakkında yakalama kararı bulunması da bir insanın suçunun kanıtlandığı anlamına gelmez.
Bunu da kimse unutmasın.

PATRONUN HESABI AYRI, GAZETECİNİN EMEĞİ AYRI!

Peki, bir medya patronu hakkında soruşturma yürütülüyor diye o televizyonun bütün çalışanları neden bedel ödesin?
Kameramanın suçu ne?
Muhabirin suçu ne?
Rejide çalışan emekçinin suçu ne?
Yıllardır haber peşinde koşan gazetecinin suçu ne?
Dahası...
O televizyonu izleyen vatandaşın haber alma hakkı ne olacak?
Bir medya patronu hakkındaki iddialar elbette araştırılmalıdır.
Gerekiyorsa hukukun öngördüğü tedbirler de uygulanmalıdır.
Ama bunun yolu, bütün bir yayın kuruluşunun bağımsızlığını tartışmalı hâle getirmekse orada çok ciddi bir sorun var demektir.
Çünkü basın özgürlüğü patronların mülkü değildir.
Basın özgürlüğü, halkın haber alma hakkıdır.

DÜN SUSANLAR BUGÜN NEDEN BAĞIRIYOR?

Benim asıl kızdığım noktalardan biri de bu.
Dün başka gazeteciler gözaltına alınırken susanlar...
Başka televizyonlar baskıyla karşılaştığında görmezden gelenler...
Başka medya kuruluşları hakkında işlem yapıldığında alkış tutanlar...
Bugün kendi mahallelerine dokunulunca birdenbire basın özgürlüğü savunucusu kesiliyor.
Kusura bakmayın!
Bu gazetecilik değil.
Bu ilkesizliktir.
Basın özgürlüğünü savunacaksanız herkes için savunacaksınız.
Hukukun üstünlüğünü isteyecekseniz herkes için isteyeceksiniz.
Adalet talep edecekseniz yalnızca sevdiğiniz insanlar için değil, sevmediğiniz insanlar için de talep edeceksiniz.
Çünkü adaletin sağı solu, iktidarı muhalefeti olmaz.

SÖZCÜ DE SORGULANIR, DEVLET DE!

Birileri çıkıp sorabilir:
“Sözcü'nün patronunu neden sorguluyorsun?”
Çünkü gazeteciyim!
Bir başkası çıkıp sorabilir:
“Devletin kayyum kararını neden sorguluyorsun?”
Yine aynı cevabı veririm.
Çünkü gazeteciyim!
Benim görevim bir patronun avukatlığını yapmak değil.
Devletin her kararını sorgusuz sualsiz doğru kabul etmek de değil.
Benim görevim soru sormak.
Soruşturmanın dayanakları nelerdir?
Hangi somut deliller vardır?
Daha hafif tedbirlerle aynı hukuki amaç sağlanabilir miydi?
Yayın kuruluşunun editoryal bağımsızlığı nasıl korunacaktır?
Gazetecilerin çalışma güvencesi ne olacaktır?
Ve en önemlisi...
Aynı şartlarda başka bir medya kuruluşu olsaydı aynı karar verilecek miydi?
İşte gazetecinin sorması gereken sorular bunlardır.

MEDYA PATRONLARI DA ŞEFFAF OLMAK ZORUNDA!

Yıllardır siyasetçilere hesap soruyoruz.
Belediye başkanlarına soruyoruz.
Bakanlara soruyoruz.
İş insanlarına soruyoruz.
Peki, medya patronlarına neden sormayalım?
Bir televizyon sahibi servetinin kaynağını, şirketinin finansmanını ve kendisine yöneltilen ciddi iddialara verdiği yanıtları kamuoyuna açıklayabilmelidir.
Çünkü medya yalnızca ticari bir faaliyet değildir.
Aynı zamanda kamuoyunu etkileyen çok önemli bir güçtür.
Bu gücü kullananların da hesap verebilir olması gerekir.
Ama hesap verebilirlik başka şeydir, suçluluğu mahkeme kararı olmadan ilan etmek başka şey.
İkisini birbirine karıştırmayacağız.

KAYYUM GAZETECİLİĞİ YÖNETEMEZ!

Bir medya kuruluşuna hukuki gerekçelerle yönetici atanması ile o kuruluşun yayın çizgisine müdahale edilmesi aynı şey değildir.
Birincisi belirli şartlarda hukuki denetime konu olabilir.
İkincisi ise doğrudan basın özgürlüğünü ilgilendirir.
Hiçbir gazeteci, yarın hangi haberi yapacağına siyasi beklentilerin karar vermesini kabul etmemelidir.
Hiçbir muhabir, haberinin bir makamı rahatsız edip etmeyeceğini düşünerek kalemini oynatmamalıdır.
Hiçbir televizyon, iktidarın veya muhalefetin propaganda bürosuna dönüşmemelidir.
Gazetecilik, patronun da devletin de değil, halkın karşısında sorumluluk taşır.

BENİM MAHALLEM ADALETTİR!

Sözcü'yü seversiniz, sevmezsiniz.
Yayın politikasını beğenirsiniz, beğenmezsiniz.
Patronunu savunursunuz, eleştirirsiniz.
Bunların hepsi ayrı mesele.
Ama hukukun temel ilkelerini siyasi tercihlere göre değiştiremezsiniz.
Bir medya patronu hakkındaki iddialar bağımsız yargı tarafından araştırılmalıdır.
O patron da hukuki süreç karşısında hesap verebilmelidir.
Aynı zamanda televizyon çalışanlarının hakları, gazetecilerin bağımsızlığı ve halkın haber alma özgürlüğü korunmalıdır.
Benim durduğum yer burası.
Ne medya patronlarına ayrıcalık...
Ne siyasi iktidara sınırsız müdahale yetkisi...
Ne de gazetecilik adı altında çifte standart!
Ve son olarak şunu söyleyeyim:
Bugün Sözcü'ye uygulanan bir yöntemi yalnızca Sözcü olduğu için savunur veya eleştirirseniz, yarın aynı yöntem sizin gazetenize uygulandığında söyleyecek sözünüz kalmaz.
Gazetecinin mahallesi olmaz.
Gazetecinin ilkesi olur.
Benim ilkem de belli:
Suç varsa yargılasınlar!
Delil varsa ortaya koysunlar!
Ama gazeteciliği susturmasınlar!
Çünkü bir ülkede medya patronları hesap vermeli, gazeteciler özgürce haber yapabilmeli, vatandaş da gerçeği öğrenebilmelidir.
Hukuk herkese, özgürlük bütün gazetecilere lazım!

Yorumlar