İstanbul
Parçalı bulutlu
16°
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce

Masumiyet karinesi

Masumiyet karinesi

Evrensel anlamda, hukukun temel ilkelerinden en önemlisi kişilerin masumiyet karinesidir. Yani hakkında bir suç isnadı bulunan her kişinin, suçluluğu kesinleşmiş bir yargı kararıyla sabit oluncaya kadar masumdur. Bu evrensel bir hukuk ilkesidir. Bu ilke ihlal edildiğinde “yargısız infaz” dediğimiz kavram ortaya çıkar. Daha da açarak söylersek, bunun aksi uygulamalar “çamur at izi kalsın” demek olur. Ülkemizde yaşanan, kamuoyunu fazlaca meşgul eden belediyelerdeki yolsuzluklarla ilgili davalarda iktidarın izlediği yol tam da budur. Kamuoyu önünde muhalif herkesi suçlu göstermek. Şafak operasyonları, ailelerin mahrem görüntülerinin servis edilmesi, gözaltına alınanların kelepçeli ve kollarında polislerle sıraya dizilişlerini gösteren videoların anında televizyonlarda yayınlanması. Suçlulukları mahkeme kararıyla kesinleşmemiş kişilerin kamuoyuna böyle sunulması masumiyet karinesinin ihlali değil midir?

Bunu bir kenara koyarak konuşmak gerekirse, son iki ayın en büyük olayı fon vurgunu meselesidir. Yani, 455 bin kişinin dişiyle tırnağıyla biriktirdiklerinin buhar edilmesidir. Kanıtları devletin elinde olan ve ispata ihtiyaç gerektirmeyen bir fon hırsızlığıyla karşı karşıya olduğumuzu herkes biliyor. Bu vurgunun içinde siyasilerin, yargı mensuplarının ve kamu yöneticilerinin de olduğu yazılıp çiziliyor. Kamuoyu, bu vurguncuların listesinin açıklanmasını isterken bir gücün de açıklanmamasını istiyor algısı, bu işlerin içindekilerin iktidara yakın kişilerin olduğu kanaatinin ete kemiğe bürünmesine neden oluyor.

Fon vurguncularının listesinin açıklanmasını istemeyenler masumiyet karinesinden bahsetmeye başladılar. Yukarıda da söylediğim gibi, elbette masumiyet karinesi çok değerlidir ve hukuka saygılı herkes buna özen göstermelidir. Şimdi sormak gerekmez mi? Henüz suçlulukları mahkemece kanıtlanmamış muhalif belediye başkanları ve çalışanlarını peşinen suçluymuşlar gibi gösteren iktidar sahipleri ve yandaş medyaya sormak gerekir: Masumiyet karinesi şimdi mi aklınıza geldi? Başkalarına reva gördükleriniz size reva değil mi?

Şunu herkes biliyor; mızrak çuvala sığmaz oldu. Toplum, dini inancı üzerinden kandırıldığını yüksek sesle konuşmaya başladı. Bunun en önemli kanıtı da imamların hutbelerde buna dair sitemlerini cemaatle paylaşmalarıdır.

Hazine ve Maliye Bakanlığı, bu ülke için çalışıp bir şeyler üreten, topluma istihdam yaratan firmalardan devlete vergi borcu olanların listesini açıklayacakmış; doğru bir karar. Peki, ben de vatandaş olarak sorayım: Hem üretim hem de istihdam yaratan bu kurumların günahı halkın parasını çalanlardan daha mı fazla?

Anlayacağınız, karşı mahalle çamur çorak, sizin mahalle pembe gül bahçesi mi?

Gereği yapılıyor diye verilen kurban, neden sadece ben? diye ağlıyordur.

Bir değil bin kurban da yetmez bu günahın affına.

Kısacası, herkes geminin su aldığını ve zarların hileli olduğunu görüyor artık.

Yorumlar